Η ιστορία πίσω από τη φωτογραφία: Τα δίδυμα που συγκλόνισαν τον κόσμο
Το 1993, σε μια μικρή πόλη της επαρχίας Western Transvaal στη Νότια Αφρική, ζούσαν ο Drazy και ο Kazy. Ήταν δύο δίδυμα αδέλφια που πιθανότατα θα είχαν παραμείνει στην αφάνεια, αν δεν είχε βρεθεί στο δρόμο τους ο φωτογράφος Roger Ballen. Η φωτογραφία που τράβηξε, η οποία απεικόνιζε τα αδέλφια να κοιτάζουν σοβαρά τον φακό ενώ σάλιαζαν, έκανε τον γύρο του κόσμου, χαρίζοντας μια παράδοξη φήμη τόσο στους ίδιους όσο και στον δημιουργό της.
Η εικόνα αυτή προκάλεσε σοκ και περιέργεια. Το κοινό αναζητούσε διακαώς την ταυτότητα των δύο ανδρών και τους λόγους της κατάστασής τους.
Πολλοί προσέγγισαν τον Ballen ζητώντας πληροφορίες, όμως εκείνος αρχικά τήρησε σιγή ιχθύος για να προστατεύσει την ιδιωτικότητά τους. Με το πέρασμα του χρόνου, ωστόσο, η ιστορία τους ήρθε στο φως.
Ο Drazy και ο Kazy γεννήθηκαν με μια πάθηση που επηρέασε την ανάπτυξή τους από τη μήτρα, αν και ελάχιστα είναι γνωστά για τους γονείς τους. Δεν μπορούσαν να μιλήσουν και η πνευματική τους ηλικία παρέμεινε στο επίπεδο μικρών παιδιών, καθιστώντας τους εξαρτημένους από τη συνεχή φροντίδα των συγγενών τους.
Το 2012, σε ηλικία 53 ετών, τα δίδυμα μεταφέρθηκαν σε οίκο ευγηρίας, καθώς οι ηλικιωμένοι πλέον συγγενείς τους αδυνατούσαν να τους φροντίζουν επί 24ωρου βάσεως. Παρά την αλλαγή περιβάλλοντος, τα αδέλφια προσαρμόστηκαν και αγαπήθηκαν αμέσως από το ιατρικό προσωπικό, αναζητώντας συχνά αγκαλιές και στοργή.
Δεν αποτελούν βάρος για κανέναν. Αντιθέτως, έχουν βρει τους δικούς τους ρυθμούς και χόμπι: ο ένας αρέσκεται στο πλέξιμο, ενώ ο άλλος φροντίζει τον κήπο και σκουπίζει τα μονοπάτια.
Οι γιατροί τονίζουν πως είναι λάθος να τους θεωρούμε απλώς άτομα με νοητική υστέρηση. Ο καθένας τους έχει έναν πλούσιο εσωτερικό κόσμο. Συμμετέχουν σε θρησκευτικές λειτουργίες, αισθάνονται τη λύπη και αντιλαμβάνονται την απώλεια, δείχνοντας συχνά τη φωτογραφία της μητέρας τους και γνέφοντας πως έχει «φύγει».
Έτσι, μια φωτογραφία έκανε διάσημους δύο ανθρώπους που, αν και δεν συνειδητοποίησαν ποτέ τη δημοσιότητά τους, συνέχισαν να ζουν τη ζωή τους με τη δική τους μοναδική αυθεντικότητα.